De dagen zijn tekort. Een vol programma.

Lieve lezers,
Vanmorgen de sensatie dat je uit je bedje stapt en dat iemand het ontbijt al staat klaar te maken. Zo aanschuiven, wat een luxe! Daarna snel met Joman naar een Balinees dansspel waarbij de strijd tussen goed en kwaad belicht wordt. Grappig hoe dat simplistisch wordt uitgebeeld. Een persoon (vaak de dienaar) wordt door een boze geest behekst en barst uit in woede. Dat iemand kwaad wil/wordt zie je doordat die figuur standaard een palmtak oppakt en om zich heen begint te roeien. Natuurlijk wordt het kwaad altijd overwonnen (happy end!?). Wat opvalt: enorme lichaamsbeheersing tot in de pink, mooie kleurenkostuums, en je moet als toeschouwer geen haast hebben.
Na de dans door naar een schilder(ij)galerij van plaatselijk creatievelingen. Ter plekke werd vervaardigd en het hing vol met honderden stukken van klassiek tot modern. We zagen wat dingen voor thuis. Wat we mooi vonden varieerde van 6-12.000 eur vraagprijs. Had nog geen 10de moeten kosten. We zagen het niet zitten en daarom maar niet de onderhandeling opgestart. Kom je thuis blijkt het schilderij (2 bij 4 mtr.) toch net iets te groot voor de huiskamer.
Vervolgens op weg naar de eerste pura (tempel) die wel ontzettend mooi is maar door onbegrip over de historie en de details (dan moet je een gids nemen of er uitgebreid vooronderzoek doen) toch meer van hetzelfde is. Het blijven natuurlijk wel bouwkundige, handwerk juweeltjes. 
Snel door naar een vlinderpark om de ontwikkeling van eitje, larve, pop en vlinder te zien. Superleuk, om al die verschillende motieven en kleuren van dichtbij te zien. Enthousiasme all over!  
Voor wat meer aktie een waterval bezocht. Vonden wij de treden af en op al slopend, onderweg kwamen we vrouwen van middelbare en oudere leeftijd tegen met een grote pot cement (in poedervorm) op hun hoofd. Door gebruik te maken van een stok , betasten ze de treden,  bleef het hoofd recht, en kwamen ze tree voor tree omlaag. Later op de dag gaf Claris aan dat ze het er erg moeilijk mee had. Discussie of deze mensen zich (toch nog) wel gelukkig konden voelen.  Na de waterval snel even geluncht.
Verder naar de Olifantentempel (Goa Gajah, gebouwd 11de eeuw, door een Nederlander in 1922 ontdekt). Waarom het een olifant betrof blijft onduidelijk. Verder stond er een enorme grijze boom in het midden. Een priester gaf onze bloempjes geheel vrijblijvend de zegen, om na afloop een kleedje op te tillen, en heel geheimzinnig, te wijzen op het geld dat er onderlag. Een donatie kon niet uitblijven.
Op weg naar Tanah Lot toch nog wat pictures van mooie rijstvelden kunnen nemen. Moeilijk voor een hobbyfotograaf om daar het ideale plaatje te maken, je bent NOOIT tevreden.
Tanah Lot is een pura die in zee staat aan de kant waar je zoals Chris schreef de son in de see siet sakken. Vloed zonderd het 'eilandje' af. Aanblik van de grote golfen en de roder wordende zon maakt  je gelukkig. Op m'n oude dag zou ik het liefst een huisje aan de zee willen, met zo'n mooie branding. Dan denk ik aan zo'n huisje dat je in Amerikaanse films vaak ziet. Misschien priester in Tanah Lot??.
Van een terras van bovenaf hebben we de zon bijna volledig onder zien gaan, een laagje bewolking voorkwam een correcte notering van het exacte tijdstip van ondergang (en wanneer is ie onder, definitie?). Onderling werd er flink gewed, maar de jury heeft geen definitieve beslissing kunnen nemen. 
In het donker terug naar Sanur gereden. Ook Joman vond het wel een lange dag, hij moest nog terug richting waterval waar hij in de buurt woont. Blokkades voorkwamen ook de snelste weg terug. Mogen is het Independanceday en de voorbereidingen zijn al weken aan de gang.
In Sanur allemaal heerlijk gegeten (houseburgers en Gordon (hihihi) Bleu). Als ketellapper!
Veel gezien en gedaan dus. Morgen kent onze Tour een rustdag.
Groetjes, Johan en de rest