Joman, Johan, Jorsman

Ja lezers, vandaag de laatste wissel van plaats en bed. We gaan richting Sanur.
We hebben twee dagen verbleven in een prachtig park, aan een rijstveld met veel open ruimtes, zoals de ontijtzaal. Alsof we in een bos zaten met een zwembad op 5 meter. Wat een luxe om dit eens mee te mogen maken. Ook een shuttlebus om ons naar Ubud te brengen, de hele dag door. Gisteravond meteen uitgeprobeerd natuurlijk en vandaag opnieuw. Om 9.30 uur present en we werden gedropt bij het paleis in Ubud. Nou dat viel een beetje tegen, we dachten een paleis in te gaan en dingen te bekijken maar je kon alleen een beetje rondlopen en je mocht nergens in. We hadden nog tijd voor de pick-up van de shuttle dus we kozen voor koffie en een wandeling. Het was alweer behoorlijk warm en je voelde die koperen ploert heftig zijn best doen Jors leidde ons een straatje in waar even verderop een markt begon. Zo gezellig en kleurrijk. Je kijkt je ogen uit. In de tussentijd moesten we een driver regelen die ons met koffers in Sanur wilde afzetten. Bij het hotel waren alle busjes al vergeven. Zo ontmoetten we Joman, de vrolijkste Balinees tot nu toe. Kwebbelt en lacht dat het een lieve lust is. We weten zo'n beetje alles van hem en zijn familie. Johan en Jorsman hebben de auto bekeken van Joman en daarna was de deal snel gemaakt. Hij bracht ons naar een prachtig restaurant waar je in een soort bamboehut/tafel op een meertje met vissen, zat te lunchen terwijl je over het  rijstveld keek. Geweldig! 
Daarna heeft hij ons afgezet bij The Zen villa's. Een complexje met 11 villa's met een zwembadje In de achtertuin. Johan is nu aan het verkennen maar wij denken dat we ergens linksaf kunnen slaan en dat we dan meteen in het centrum zijn. Daarnaast heeft Jorsman altijd zijn beste vriend mr. Google aan staan zodat we weten waar we zijn, waar we naartoe moeten. Voor de ouderen onder ons een evergreen van Mie Ketelkamp (grapje) Mieke Telkamp natuurlijk: waarheen leidt de weg....... Geen punt, Jors weet het.
 Hier blijven we tot vrijdagavond 21.30 uur waarna we naar het vliegtuig worden gebracht. Ook al geregeld, helemaal trots op mezelf.
Het ontbijt wordt net als in Lovina beach, in de keuken van de villa gemaakt. Wat een luxe!
Ik voel een happy hour opkomen, het is sterker dan ik, ik kan er niet meer tegen vechten. Ik ga eraan toegeven :)
morgenavond zijn we laat thuis want we gaan ergens de son in de see sien sakken en moeten dan natuurlijk weer een uurtje rijden na het avondeten, daar ontkom je niet aan
Baaibaai
Chris